روستای زرگر کجاست؟

روستای زرگر کجاست؟

روستای زرگر یکی از دیدنی‌های جذاب و اعجاب‌آور قزوین است. ساکنان این روستای عجیب و غریب به جز فارسی به زبان ترکی قزوینی و زبان رومانیایی نیز صحبت می‌کنند. در مورد خاستگاه مردم این روستا و چگونگی نزدیک شدن این قوم به پایتخت ایران افسانه‌ها و روایات فراوانی وجود دارد که بسیار قابل توجه است. در ادامه این مقاله از سپنجا با ما همراه باشید تا شما را با این روستا که یکی از چند روستای عجیب ایران است آشنا کنیم.

برای اجاره سوئیت در قزوین روی لینک کلیک کنید.

دهکده کوچک زرگر کجاست؟

همان‌طور که در مقدمه گفته شده، دهکده کوچک زرگر در نزدیکی پایتخت و در جهت شمال غربی  این کلانشهر واقع شده است. این روستا یکی از روستاهای استان قزوین است و برای دسترسی به آن باید ابتدا خود را به بخش بشاریات شرقی و سپس به شهرستان آبیک رساند. دهکده در غرب این شهرستان واقع شده است و حدود ۲۲ کیلومتری از آن فاصله دارد. تهرانی‌ها برای رسیدن به روستای زرگر حدود ۱۱۵ کیلومتر رانندگی می‌کنند اما کرجی‌ها چیزی حدود ۶۷ کیلومتر.

بین قزوین و روستای زیبای زرگر حدود ۵۱ کیلومتر فاصله است و شهرستان تاکستان که در غرب آن واقع شده است حدود ۱۰۰ کیلومتر با آن فاصله دارد. از منطقه الموت تا این روستا نیز ۱۰۸ کیلومتر راه است و علم کوه که در شمال شرقی آن قرار دارد حدود ۲۶۰ کیلومتر با آن فاصله دارد.

مسیر دسترسی به روستای کوچک زرگر

اگر قرار است از مبدأ تهران به سمت استان قزوین و سپس دهکده زرگر حرکت ‌کنید، خودتان را برای حدود ۱۱۵ کیلومتر رانندگی آماده کنید. مسیر شما از آزادراه تهران – کرج آغاز می‌شود و سپس با ادامه دادن در مسیر کرج – قزوین به شهرستان آبیک می‌رسید. وقتی به این شهرستان رسیدید، آن را پشت سر بگذارید و حدود ۱۵ کیلومتر دیگر در آزادراه کرج – قزوین رانندگی کنید تا به یک مسیر فرعی برسید. وارد مسیر فرعی شوید و به رانندگی ادامه دهید تا شما را به روستای زرگر وصل کند. برای ورود به روستا نیاز به پرداخت هزینه ورودی نیست.

آدرس: استان قزوین، آبیک، بخش بشارت

زرگر

درباره دهکده زرگر بیشتر بدانید

زرگر؛ بدون شک یکی از عجیب‎ترین روستاهای ایران است. روستایی عجیب با داستانی بسیار جالب و آن این است که ساکنان این روستا به زبان رومانی صحبت می‌کنند اما خط آنها فارسی است. اهالی این روستا در واقع هم اروپایی و هم ایرانی هستند و علاوه بر  فارسی، به زبان ترکی قزوینی هم صحبت می‌کنند. آنها ظاهر آریایی‌ها، گلادیاتورها و وایکینگ‌ها را دارند. همچنین قد بلند و البته بسیار مهربان هستند.

این روستاییان یا در مزارع کار می‌کنند یا اغلب به پرورش دام می‌پردازند و آنچه آنها را از سایر ایرانیان متمایز می‌کند این است که زبان مادری آنها رومانی است و محلی‌ها به آن زرگری نیز می‌گویند. خود این روستاییان نمی‌دانند که در اصل متعلق به کدام نقطه از جهان هستند، چه چیزی آنها را به ایران آورده یا چگونه در نهایت کشاورزان شیعه‌ای هستند که در قلب ایران فارسی زبان به زبانی متفاوت صحبت می‌کنند.

روایات مختلف درباره اصالت اهالی روستای زرگر

روایت اول این است که سالمندان این روستا، پیرمردی را به یاد می‌آورند که در گذشته در روستایشان زندگی می‌کرد و حساب های خود را به زبان روسی ثبت می‌کرد. اما پس از درگذشت او، روسی به فراموشی سپرده شد و اکنون روستاییان به زبان رومانی صحبت می‌کنند و به لاتین می‌نویسند. منشأ زبان آنها بیشتر به یک افسانه شبیه است.

یک روایت دیگر می‌گوید که گروهی از کولی‌های اروپا قرن‌ها پیش از شمال به ایران کوچ کردند و سر از روستایی در اطراف تهران یعنی زرگر کنونی در آوردند و برای همیشه در آن ساکن شدند. روایت دیگری نیز نشان می‌دهد که آنها اصالتا ایرانی بوده و به دلیل شجاعت به عنوان سرباز در ارتش قزلباش شاه عباس استخدام شده‌اند.

روستا زرگر

یکی دیگر می‌گوید که حدود ۴۰۰ سرباز رومی در جریان جنگ بین ایران و امپراتوری روم اسیر شدند که به دلیل ورزیده و قوی بودن توسط پادشاه ایران مورد عفو قرار گرفتند. آنها بعدها در منطقه‌ای در مجاورت قزوین امروزی سکونت گزیدند.

مطالعات همایون زرگر، محقق زرگری

همایون زرگر که خود اصالتاً به روستای زرگر تعلق دارد، بررسی‌ها و تحقیقات زیادی در باب اصالت اهالی روستای خود انجام داده است که طی آن متوجه شده است رومانوها در طی سه دوره وارد خاک ایران شده‌اند. در دوره اول که مصادف با حکومت بهرام گور است، حدود سه هزار رومانو به ایران می‌آیند و به تدریج در نواحی مختلف کشور پراکنده و ساکن می‌شوند.

در دوره دوم که مصادف با حکومت شاپور اول بوده است، گروهی دیگر از رومان‌ها برای احداث پل به کشور وارد می‌شوند که شامل نویسندگان، آهنگران، زرگران و همین‌طور هنرمندان رومانیایی بوده‌اند. وی اظهار دارد که گروه سوم نیز در زمان پادشاهی و سلطنت نادرشاه افشاره با هدف معماری، صنعتگری و طلاسازی به ایران وارد شده‌اند.

تاریخ مردم روستای زرگر

همایون زرگر در حال گردآوری کتابی چند جلدی درباره زبان رومانی است و با این زبان جذاب شعر هم گفته است. بخشی از اظهارت وی چنین است:

این مطلب را هم بخوانید
راهنمای سفر به قزوین | اطلاعات مهمی که باید پیش از سفر به قزوین بدانید.

قبل از من، پژوهشگران دیگری روی زبان اهالی روستای زرگر کار کارده‌ و از نظر تاریخی مطالعات زیادی درباره تاریخچه این روستا انجام داده‌اند. من چند سال پیش موفق شدم یافته‌های آن‌ها را ببینم و مطالعه کنم. بعد از مطالعه متوجه شدم که مستندترین روایت تاریخی درباره مردم این روستا این است که آنها گروهی از مردم هند و کشمیر بوده‌اند که در زمان حکومت ساسانیان به دلایلی از وطنشان جدا می‌شوند و به ایران مهاجرت می‌کنند. علت این مهاجرت تا امروز مشخص نشده است اما یک سری اسناد نشان می‌دهند که آن‌ها با ورودشان به ایران نقش بسزایی در به قدرت رسیدن ساسانیان ایفا کرده‌اند و بعدها هم توانسته‌اند در دربار ساسانی نفوذ پیدا کنند.

مرکز اصلی اقامت رومانوها در ایران

به گفته همایون زرگر، عمده رومانوها در همین دهکده زرگر ساکن هستند. در واقع مرکز اصلی اقامت آنها همینجاست. اما آن طور که آمارها نشان می‌دهند، تعدادی از آن‌ها نیز به مدت سه دهه است که در استان اردبیل ساکن هستند و طبق آخرین آمارها، رومانوهای این بخش از کشور به‌کلی زبان خود را فراموش کرده‌اند و ترکی صحبت می‌کنند. البته طبق یک سری مستندات موجود، گروهی هم در استان فراس، خوزستان و همین‌طور شهریار ساکن‌ هستند.

زبان مردم روستای زرگر

بی‌شک یکی از دلایل یا بهتر است بگوییم دلیل اصلی شهرت مردمان بومی دهکده زرگر قزوین، زبان آن‌هاست. مردم این روستا به زبانی رومانی با یکدیگر معاشرت دارند و در بین خودشان به زبان زرگری نیز شهره است. ناگفته نماند این زبان با دو زبان ترکی و فارسی نیز اجین شده است و ساکنان روستا روی این دو زبان نیز تسلط کامل دارند.

زبا رومانو، از زبان‌های رسمی و کامل دنیا محسوب می‌شود و در زمره زبان‌های هندو آریایی قرار دارد. این زبان که یک زبان لاتین است، در بسیاری از کشورهای اروپایی رواج دارد و قواعد خاص خود را دارد. زبانشناسان بر این باورند که ریشه این زبان به زبان اقوام روم باستان یا همان روملیا (Rumelia) برمی‌گردد.

اگر شما هم مانند برخی از افراد، فکر می‌کنید زبان مردم روستای زرگر همان زبان زرگری رایج است که با حرف «ز» آمیخته می‌شود، کاملاً در اشتباه هستید زیرا؛ این دو زبان هیچ ارتباطی به هم ندارند. شاید برای شما هم جالب باشد که در زمان جنگ ایران و عراق، برای صحبت پشت بیسیم‌ها از این زبان استفاده می‌شد تا عراقی‌ها متوجه حرف‌های آنها نشوند.

شغل مردم روستای زرگر

در روستای زیبا و سرسبز زرگر هم مانند خیلی از روستاهای ایران، پرورش مرغ، خروس، گاو و گوسفند مرسوم است و این کارها بخش مهمی از زندگی آن‌ها به شمار می‌آید. آن‌ها در کنار پرورش دام و طیور به کشاورزی هم می‌پردازند و عمده درآمد مردان و زنان روستا از همین راه تأمین می‌شود.

شغل مردم روستای زرگر

فرهنگ مردم روستای کوچک زرگر

موسیقی در بین مردم این روستا از اهمیت و جایگاه بالایی برخوردار است. از آنجایی که آنها مهمان را برکت می‌دانند، برای استقبال و خوش آمد گویی به مهمانان خود، سنت‌های مخصوصی اجرا می‌کنند. مثلاً با سازی به نام چوگور به استقبال آنها می‌روند و با دوغی خنک که کره محلی در آن غلط می‌زند از تک تک آنها پذیرایی می‌کنند. این نوع دوغ به زبان بومی‌های روستای زرگر «آیرانه سی» است.

جوانان این روستا، عقاید و باورهای بزرگ‌ترهای خود را محترم می‌شمارند اما سبک لباس پوشیدن یا طریقه زندگی کردنشان با جوانان شهرهای بزرگ تفاوت چندانی ندارد. آنها معمولاً برای فرار از بیماری‌های ارثی و مادرزادی، کمتر تن به ازدواج با خویشاوندان خود می‌دهند؛ اما اگر با غریبه‌ها هم وصلت کنند زبان خاص خود را پاس می‌دارند و سعی می‌کنند آن را به فرزندان خود نیز منتقل کنند.

وفاداری نیز یک امر بدیهی در بین مردمان این روستاست. آنها نسبت به روابط عاطفی و زناشویی خود بسیار مصمم و پایبند هستند و به حدی در این امر جدی عمل می‌کنند که اگر بانویی همسر خود را از دست بدهد، دیگر هرگز تن به ازدواج با فرد دیگر نمی‌دهد. در کل ازدواج مجدد در این روستا عملی ناشایست تلقی می‌شود!

جرم و جنایت هم در این روستا عملی ناشایست تعریف می‌شود. به طوری که اگر فردی مرتکب جرم یا جنایتی شود، توسط اهالی روستا طرد خواهد شد. فرهنگ جالب دیگر این روستا، حفظ حرمت زنان و دختران است. در واقع زنان روستای زرگر حکم ملکه خانه را دارند. همچنین چیزی به نام حیاط، حصار و دیوار در معماری خانه‌های روستا بسیار بد و نشانه‌ای از بی‌اعتمادی  و بی‌احترامی به بقیه تلقی می‌شوند.

فرهنگ روستای زرگر

غذاهای محلی روستای زیبای زرگر

دمپختک یکی از محبوب‌ترین و لذیذترین غذاهای محلی این روستا است. این غذا که تقریباً در سراسر ایران طبخ می‌شود، با ترکیب برنج، سیب‌زمینی، پیاز و رشته درست می‌شود. غذای محلی دیگر این روستا، آش بلغور (یارمه در زبان ترکی) است که اغلب در فصل بهار با ترکیب حبوبات و سبزی کوهی درست می‌شود.

مراسم عروسی در روستا

در جشن‌های عروسی این منطقه مرسوم است که فردی به نام «عمو کتاب» یا «عاشق کتاب»، چوگور بنوازد و داستان‌های عاشقانه‌ روایات کند. مردم این ناحیه، حضور عمو کتاب با روایات عاشقانه و موسیقی دلنوازش را در جشن‌های عروسی روستای خود به تمام برنامه‌های مفرح و معمولی که در عمده مراسمات عروسی اجرا می‌شوند ترجیح می‌دهند. آنها در زمان این اجرای فوق‌العاده خاص و دوست داشتنی روی زمین می‌نشینند و با گرفتن زانوهای خود در بغل، عمیقاً در داستان‌های عاشقانه ترکی‌ غرق می‌شوند. مردم روستای زرگر به عشق ایمان دارند و معتقد هستند که زندگی بدون عشق هیچ معنا و مفهومی ندارد.

این مطلب را هم بخوانید
راهنمای سفر به شهر قزوین، خلاصه، کامل + عکس و اقامتگاه

شهرت روستا در فضای مجازی

در گذشته روستای زیبای زرگر با اهالی دوست داشتنی و منحصر به فردش برای مردم ناشناخته بود. اما این روزها کم‌تر کسی پیدا می‌شود که این روستا و ساکنانش را نشناسد. می‌توان اینگونه تعریف کرد که زرگر عمده شهرت خود را مدیون جوانان تحصیل کرده خود و صد البته فضای گسترده مجازی است. اسم این روستا زمانی بر سر زبان‌ها افتاد که چند تن از جوانان تحصیل کرده ساکن روستا تصمیم گرفتند از طریق این بستر به دنبال همزبانان خود بگردند.

آنها ابتدا چند لغت به زبان رومانو را منتشر کردند و از تمام مردم دنیا خواستند که اگر کسی زبان آنها را می‌شناسند به ایران سفر کند. شاید باور نکنید اما تنها با گذشت دو یا سه ماه از انتشار این پیام در بستر اینترنت، سه مسافر از کشورهای کانادا، فرانسه و انگلیس به ایران آمدند تا از روستای زرگر دیدن کنند. این سه نفر از اینکه همزبانان خود را در این نقطه از ایران دیده بودند بسیار خوشحال و البته متعجب شده بودند. تعجب آنها بیشتر از آمیختگی این زبان با زبان فارسی و ترکی بود و گفته بودند که اصالت این زبان به شکلی که در اروپا تلفظ می‌شود، از بین رفته است.

شایعات مختلف درباره روستا

از زمانی که اسم دهکده  زرگر بر سر زبان‌ها افتاد، شایعات مختلفی هم در مورد روستا و اهالی آن در فضای مجازی رخ داد. بسیار شنیده می‌شود که این یک روستای نیمه اروپایی در ایران است که رودی از میان آن می‌گذرد و مردم مجبورند به وسیله قایق در منطقه تردد داشته باشند. این در حالیست که نه خبری از رودخانه است و نه قایقی که مردم بخواهند با آن تردد کنند. شایعه دیگر این است که خط رایج مردم روستا، لاتین است. اما یکی از زنان میانسال روستا در گزارشی گفته است که زبان ما رومانوست و ما هرگز به زبان لاتین ننوشته‌ایم.

جاهای دیدنی روستای زرگر

این روستا در یکی از مناطق خوش آب و هوا و سرسبز ایران واقع شده است. بنابراین کوهپایه‌های سرسبز و گندم‌زارهای وسیع آن می‌توانند برای گردشگران، مکانی عالی برای گشت و گذار و سپری کردن وقت با طبیعت باشند. این بخش از روستا در فصل بهار به اوج سرسبزی خود می‌رسد و مناظری فوق‌العاده تماشایی از طبیعت ارائه می‌دهد. شک نداریم شما هم از نشستن در سایه درختان سر به‌فلک کشیده، کوهپیمایی در رشته کوه‌های پیوسته، تنفس در هوای مه‌آلود و گشتن در میان کلبه‌های کوچک این روستا لذت خواهید برد.

شغل اکثر مردان این روستا دامداری و کشاورزی است. البته زنان هم سعی می‌کنند دوشادوش مردان خود کار کنند و فعالیت‌هایی چون پخت نان، تولید لبنایت محلی، پرورش مرغ و خروس و یک سری کارهای دیگر نیز بپردازند. بنابراین گذراندن زمانی هر چند کوتاه در این سبک زندگی ساده روستایی، می‌تواند برای هرکسی به ویژه ما شهرنشین‌ها لذتبخش باشد و البته کلی تجربه به همراه داشته باشد.

زرگر

اقامت در روستا

روستای زرگر با فاصله کمی از تهران قرار گرفته است. برای همین بیشتر اهالی تهران آن را برای سفری معمولا یک روزه مورد هدف قرار می‌دهند. اما گه گاه مسافرانی هم از مسیرهای دورتر پیدا می‌شود که قصد دارند شب را در روستا بمانند. این دسته از افراد می‌توانند برای اقامت به شهر قزوین که در ۵۱ کیلومتری روستا قرار دارد بروند و در هتل، مهمانخانه، سوئیت و هتل آپارتمان‌های این شهر ساکن شوند و فردای آن روز دوباره به روستا برگردند. یادتان نرود که در این روستا امکان اقامت حتی برای یک شب هم وجود ندارد.

بهترین زمان سفر به روستا

تا این لحظه برای سفر به این روستا زمان خاصی تعیین نشده است و همه چیز کاملاً به خود شخص شما بستگی دارد. آب و هوایی کوهستانی در این ناحیه حاکم است و گردشگران می‌توانند در تمام فصول برای بهره بردن از هوای پاک و طبیعت سرسبز به اینجا سفر ‌کنند. البته که طبیعت روستای زرگر در فصل بهار به سرحد زیبایی خود می‌رسد و چشم‌اندازهای طبیعی آن بسیار زیباتر به نظر می‌آیند.

سخن آخر…

در این مقاله سعی کردیم تا هرآنچه که درباره روستا یا دهکده کوچک زرگر می‌دانیم، با شما به اشتراک بگذاریم. این روستای زیبا در نزدیکی تهران قرار دارد و به دلایل بسیار، مقصد مناسبی برای سفرهای یک روزه است. از این روستا دیدن کنید زیرا علاوه بر هوای پاک، طبیعت سرسبز و چشم‌اندازهای کم‌نظیر نسبت به خانه‌های روستایی در دل طبیعت، مردمانی خونگرم و البته متفاوت دارد که معاشرت با آنها می‌توان برای‌تان بسیار جالب و خاطره انگیز رقم بخورد.

مردم این روستا به زبانی غیر از فارسی صحبت می‌کنند که رومانی نام دارد. کسی نمی‌داند چرا و چگونه قومی با ظواهر و زبان اروپایی در ایران زندگی می‌کنند. زبان آنها با فارسی و ترکی قزوینی اجین شده است و آیین‌های خاصی دارند. برای بازدید از روستای زرگر دنبال فصل مناسب نباشید. هر زمان که احساس کردید برای این سفر آماده هستید، سفر خود را آغاز کنید. فقط فراموش نکنید که امکان اقامت در روستا برای شما وجود ندارد.

آیا این مطلب برای شما مفید بود ؟ برای امتیاز به مطلب روی ستاره ها بزنید.
[Total: میانگین: ]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *